Sandalyeler sadece oturmak için değil, gizli toplantılar yapmak için vardır.
Duvarlardaki tablolar, sessiz bir şekilde bize gülümser mi yoksa sadece baktığımızı mı izler?
Evcil köpekler, küçük filozoflar gibi düşünür; bazen bize bakıp "Anlamıyor musun?" derler.
Yumurtalar sabah kahvaltısına kadar gizli birer sır saklar.
Çaydanlık, kahve fincanlarına komplo kurar gibi kaynar.
Örümcekler köşelerde sanat galerisi açar; ağları birer tablo gibidir.
Balonlar rüzgârla yarışır; hangisi daha yükseğe çıkacak?
Aynalar bazen sadece yansıtmaz, eski hatıraları fısıldar.
Kitaplar raflarda sır tutar; her sayfa yeni bir evren açar.
Müzik notaları odada dolaşır, görünmeyen danslar yaratır.
Kalemler, düşüncelerimizi gizlice kaydeder; defterler saklar.
Uçurtmalar gökyüzüne hikaye taşır; çocukluk hatıraları geri gelir.
Karıncalar tekrar yürüyüşe çıkar; kendi minik ordularıyla keşfe çıkarlar.
Koltuklar bazen oturmak için değil, hayal kurmak için vardır.
Bulutlar şekil değiştirir ve bize gizli mesajlar gönderir.
Kurabiyeler sabah ritüelinin kahramanlarıdır; gizli güçleri vardır.
Gece gökyüzü, kaybolan yıldızlar ve hayallerle doludur.
Evrenin absürtlüğü, küçük detaylarda saklıdır; kahkahalar yükselir.
Güneş ışığı, odada gizli bir melodiyi çalar; ruhumuz dinler.
Ve biz, bu tuhaf evrende hem seyirci hem oyuncuyuz, minik mucizelerin içinde.
